یادداشت مشترک اعضای خانه ی شاعران جوان مشهد به مناسبت نخستین سالگرد بنیان گذاری کارگاه ادبی خانه ی شاعران جوان مشهد

حس این روزها با بقیه ی روزهای پاییزی ادبیات تفاوت دارد، حالا یک سال از با هم بودن ما می گذرد، یک سال تلاش و عشق که دارد خودش را نشان می دهد، کارگاهی که اواسط مهر پارسال با یک گروه هفت هشت نفره شروع شد امروز با ده ها نفر از اعضای خود دور هم جمع می شود تا یادداشتی برای سالگرد کارگاه بنویسد .

ما باور داریم که یک جمع حرفه ای هستیم و در ادبیات حرفه ای کیفیت حرف اول را می زند، برای کسی که در محیط حرفه ای ادبیات نفس می کشد وقتی برای پرداختن به حاشیه ها نیست و از مخاطب جدی توقع نداریم که تحت تاثیر حواشی و جو سازی ها قرار بگیرد.
هدف اصلی ما در یک رابطه ی گروهی و حتی فردی ادبیات بود –و هست-  نه هدف های دست چندم دیگری که جز حاشیه چیزی به همراه ندارد.
اگر دنبال حاشیه ایم راحت تر است که در خانه هایمان بنشینم و فارسی وان ببینیم و دستمان  روی اس ام اس باشد یا تلفن با قوی ترین سرعت انتقال اطلاعات فامیل، دوستان، آشنایان و سایر وابستگان!!
ادبیات آن قدر برای خواندن و نوشتن و تجربه کردن وقت می برد که شاعر و منتقد حرفه ای توجهی به جنبه های بی ربط دیگر نداشته باشد.

آن دسته آدم هایی که این چیزها برایشان جذابیت یا منفعتی دارد را ارجاع می دهیم به منابع کاذب موثق در دسترس!! و به باقی کسانی که به ادبیات و هنر فکر می کنند پیشنهاد می کنیم ادامه ی فعالیتهای  گروه ما را دنبال کنند.
 آن هایی  که می خواهند به اسم نقد، فحش نامه بنویسند، خوب است قبل از هتاکی به یک گروه  حرفه ای، حب و بغض ها را کنار بگذارند، گستره ی دیدشان را نسبت به  پیرامون خود حداقل کمی باز تر کنند و بدون تعصب به چیزهای دیگری هم مثل ادبیات فکر کنند.

روزی که شروع به فعالیت کردیم، نه آمدیم که بجنگیم نه آمدیم که ثابت کنیم بهترینیم، آمدیم که «دوست» باشیم. «دوست» به خاطر «ادبیات» به خاطر «ساخت یک ادبیات سالم» .
مگر ادبیات همین را از ما نمی خواهد؟ و حالا که هرروز بهانه های باهم بودن کم رنگ می شود، نمی شود به خاطر ادبیات کنار هم ماند؟؟

بعد از تمام این حرف ها بهتراست خلاصه ای از فعالیت ها و برنامه های گذشته وآینده گروه را ارائه دهیم چون می دانیم که پرداختن به مقدمه هایی مثل این مقدمه هیچ وقت تمامی ندارد، آن هایی که می دانند لازم به توضیح بیشتر نیست و برای آن هایی هم که تظاهر به نادانی می کنند، کاری از پیش نمی برد؛ همان حکایت کسی است که خودش را به خواب زده... 
کارگاه ما با هدف آموزش و مطالعه در ادبیات، فلسفه و هنر شکل گرفت با توجه به گستره و نوع مطالعات و تخصص افراد کارگاه، شروع فعالیت ما با ادبیات و شعر بود، اما با نگاهی فلسفی ومتفاوت به شعر. 
ما با ادبیات ساختارگرا شروع کردیم تا پایه ی حرفه ای خود را بسازیم، دوره ها با آموزش مبانی شعر شروع شد، ما طبق نمودار ارزش سنجی شعر بر اساس نظریات بزرگانی چون دکتر شفیعی کدکنی، دکتر رضا براهنی، دکتر شمیسا و اساتید دیگر پیش رفتیم. بر اساس این نمودار ارزش سنجی شعر یک اثر ادبی بر چهار عنصر استوار است: عمق و اصالت انسانی اثر،پشوانه ی فرهنگی اثر، گسترش اجتماعی اثر و زیبایی های فنی و هنری. ما در کنار مطالعه ی تخصصی سبک شناسی ادبیات ایران سه رکن این نمودار را مورد مطالعه قرار دادیم وبعد، شروع به تحقیق و مطالعه در چهارمین رکن یعنی زیبایی های فنی و هنری اثر کردیم که خود شامل: موسیقی شعر،زبان شعر،خیال شعر، فرم شعر و عاطفه ی شعر بود.

بعد از مطالعه و آموزش عناصر فنی و هنری شعر در دروره های قبل ، اکنون در دوره ی هشتمِ کارگاه، ما در حال یادگیری و مطالعه ی فرم شعر که یکی از مهم ترین عناصر ادبی و هنری ست با هم به جامع ترین تعریف از فرم شعر رسیده ایم.
پیش از این در بخش سبک شناسی، قافیه و عروض سه کتاب با عناوین سبک شناسی کاربردی، قافیه ی کاربردی و عروض کاربردی به چاپ رسیده است که بعد از اتمام دوره ی آموزشی فرم شعر جامع ترین کتاب تحقیقی،تالیفی در این زمینه هم توسط خانه ی شاعران جوان به انتشار می رسد.
در کنار این فعالیت ها به آموزش و معرفی هنرهای دیگر مثل رقص، موسیقی، نقاشی، سینما و... توسط اعضاء کارگاه پرداختیم. خیلی مستقل به اردوهای فرهنگی – هنری در شهرستان های خراسان رفتیم، باهم جایزه گرفتیم و تقدیر شدیم، با هم شعر خواندیم، با هم از هم دیگر آموختیم و درهمه جا پشت هم بودیم...
در حال حاضر تیم ادبی ما با بیش از 30 عضو ثابت و حدود 100 عضو میهمان و با کمک حرفه ای های شعر و تئاتر خودش را برای اجرای نخستین کنسرت های شعر ایران آماده می کند. 
اجرای پواتری کنسرتوارها  با تلاش کارگاه ما برای اولین بار در ایران از آذرماه امسال روی سن می رود.
همچنین از اواخر مهر اجراهای شعر رادیویی ما کلید می خورد.
 ما به طور مرتب کتاب منتشر می کنیم؛ کتاب های هفته شاعران جوان مشهد را کم تر شاعر و یا منتقد مشهدی ست که ندیده و نخوانده باشد، این کتاب ها هرهفته با شعر حدود صد نفر از شاعران جوان مشهد منتشر می شود؛ هشتمین جلد این کتاب، ویژه نامه ای بود برای صلح جهانی با مقدمه ی خانم دکتر شیرین عبادی.

هم چنین در نظر داریم طبق روال کتاب های شعر هفته، کتاب های نقد هفته را نیز منتشر کنیم برای خدمت بیشتر به ادبیات شهر،کشور و جهانمان. 

اهم فعالیت های مشترک ما عبارتند از: 
کارگاه های ادبی؛ سامان دهی بزرگ ترین کارگاه ادبی ایران 
برگزاری کنسرت شعر؛ برای نخستین بار در ایران
وبلاگ و وبسایت ادبی
برگزاری جوایز ادبی از جمله برگزاری «جایزه ی شعر مشهد» و «جایزه ی سالانه ی کتاب من»
فعالیت در فیس بوک و صدا و سیما

انتشار مستمر کتاب هفته ی شعر جوان مشهد( تا کنون 10 شماره) و کتاب فصل شاعران جوان مشهد(با همکاری حوزه ی هنری)

همکاری مستمر با مطبوعات 
برگزاری مرتب سمینارها و ورک شاپ ها (با همکاری گالری های معتبر و دانشگاه ها)

برگزاری مستمر یک کارگاه کتاب(کنفرانس کتاب) در کنار کارگاه ادبی
ساماندهی بانک هنری مشهد با هزارها اثر هنری و پژوهشی (کتاب، فیلم، موسیقی و...)
مدیریت سامانه ی نشر و توزیع مشهد
 راه اندازی کتابخانه ها و فرهنگسراهای روستایی 
و مدیریت یک سامانه ی اطلاع رسانی برای هنر.

ما -کنار هم- در این یک سال به این تولیدات رسیدیم و ثابت کردیم می شود تنها با عشق و پشتکار بهترین گروه و کارگاه ادبی را داشت، آن هایی که از ابتدا با ما همراه بودند حالا فهمیده اند فعالیت در یک جمع حرفه ای، تنها به خودشان بستگی دارد، آن ها نه به خاطر گروه، نه به خاطر امتیازات گروه و نه به خاطر چیز دیگری بلکه به خاطر «ادبیات» و «انسانیت» در کارگاه ها با عشق فعالیت می کنند، می خوانند، می نویسند و اجرا می کنند.
آن هایی که به خاطر منافع کم ارزش و احتیاجات غیرادبی مشغول به این کارگاه شدند به این نتیجه رسیدند که راه به جایی نمی برند.
دوستانی از کنار ما رفتند با دلایلی که خودشان داشتند اما با این که در گروه نبودند همیشه و در همه حال از ما حمایت کردند. از ایشان متشکریم.

درست است که همیشه در محیط ادبیات، افرادی هستند که بیهوده، تلاش خود را صرف فعالیت هایی می کنند که ان ها را بدون ان که استعداد یا همت هنری داشته باشند،  به موقعیت های کاذبی -که تنها ارضا کننده ی کمبود هایشان است- می رساند، اما این افراد هیچ وقت هیچ جایگاه مانایی در اجتماع و ادبیات پیدا نمی کنند.

امروز ما پدری داریم که همیشه برای ما در عین صمیمیت، محترم بوده و هست، پدری که قبل از شاعر بودن، شعرزیستن را آموخت و قبل از آن انسان زیستن را، کسی که هیچ وقت کینه به دل نگرفت، اگر جایی خنده یادش می رفت به خاطر خودمان بود به خاطر ادبیات، با تمام مشکلاتش کنار ما ایستاد، از ما یک گروه حرفه ای ساخت، شاعرانی که آینده ی ادبیات کشورشان را می سازند.
حتی با کسانی که با او و جمع ما با کینه و دشمنی برخورد کردند، بد برخورد نکرد.
او  حرمت گروه و ادبیات را می شناسد، او می داند کسانی که این گونه جوسازی ها و حاشیه پردازی ها می کنند بعدها پشیمان می شوند، بعدهایی که شاید خیلی دیر باشد و راه برگشتی برای آن ها نمانده باشد

پدر ما ادبیات را می شناسد.
مصطفی توفیقی پدر خیلی خوبی ست؛ سالگرد کارگاه را به او تبریک می گوییم، از او هزارها بار متشکریم و از همین جا اعلام می کنیم: «تا وقتی ادبیات باشد ما با هم هستیم، با ایمان وعشق به کار خود ادامه می دهیم تا به ادبیاتی که شهرمان، کشورمان و جهانمان را مفتخر سازد برسیم. »

بچه های کارگاه ادبی خانه ی شاعران جوان مشهد
پاییز 1390. آغاز دومین سال فعالیت

به امضای: اعضای اصلی کارگاه ادبی خانه ی شاعران جوان مشهد:

صنم احمدزاده، صادق اسلامی، امیررضا پدرام یار، صبا پورشسب، محسن پیروی، اسما حسنی، فاطمه حلیمیان، مینا خسرونژاد، سارا خلیلی، اعظم دلبری، فاطمه رهدار، سارا سدیر، مرضیه(رها) سلیمانی، مرضیه سیروسی، ربیعه شیرخانی، مهسا طالب، مهشاد عزیزی، میترا عزیزی، ناهید عملی، وحید فریدی، حامد قاضی زاده، تکتم محمدیان، هانیه ملکی، علی موذن جامی، مریم مهرابی،  علیرضا هلالی.